Χρήσιμα

Μετά την εξαγωγή

Τα επακόλουθα της εξαγωγής κάποιου δοντιού ποικίλουν, και εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες. Έτσι, είναι δυνατόν να έχουμε μια εντελώς ανώδυνη εξέλιξη, σαν να έχουμε αφαιρέσει ένα «παιδικό μας δόντι», αλλά και αντίθετα, πιθανόν να δημιουργηθούν κάποια μικρά ή και μεγαλύτερα προβλήματα, που καλό είναι αφ’ ενός να τα γνωρίζουμε και να τα προλαβαίνουμε, και αφ’ ετέρου να μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε όταν χρειασθεί. Τα κυριότερα απ’ αυτά τα προβλήματα σχετίζονται με αιμορραγία, πόνο, πρήξιμο, πυρετό, πόνο στην άρθρωση κατά τη μάσηση ή ακόμα και κατά την απλή κίνηση της κάτω γνάθου. Το μέγεθος αυτών των προβλημάτων ποικίλει από άτομο σε άτομο και από εξαγωγή σε εξαγωγή. Αυτό εξαρτάται από τη φυσική κατάσταση του ατόμου, από τη δυσκολία της εξαγωγής, από την προσοχή που δώσαμε στην τήρηση των οδηγιών του οδοντιάτρου, από την κατάσταση του δοντιού που βγήκε (εάν ήταν κατεστραμμένο, εάν είχε δημιουργήσει απόστημα, εάν πονούσε έντονα πριν, κλπ).


Για την πρόληψη, μείωση και αντιμετώπιση των προβλημάτων μετά την εξαγωγή, πρέπει:

  • Κάθε μισή ώρα αντικαθιστούμε το βαμβάκι ή τη γάζα που έχει τοποθετηθεί στο μέρος της εξαγωγής. Αφού πλύνουμε καλά τα χέρια μας, πιέζουμε ένα καθαρό κομμάτι βαμβάκι και το τοποθετούμε πάνω στο τραύμα. Κλείνουμε το στόμα, δαγκώνοντάς το καλά και με σταθερή πίεση για 30 λεπτά. Επαναλαμβάνουμε, όσες φορές χρειασθεί.
  • Δεν «ψάχνουμε» το τραύμα με τη γλώσσα ή ανοίγοντας το στόμα να το δούμε. Καταπίνουμε το σάλιο μας φυσιολογικά, καθ’ ότι όση ώρα δαγκώνουμε το βαμβάκι, δεν επιτρέπουμε την εμφάνιση αίματος στη στοματική κοιλότητα.
  • Δεν κάνουμε χρήση καπνού, την ημέρα της εξαγωγής και ιδιαίτερα όσο έχουμε αιμορραγία. (μπορεί να μολύνουμε έτσι το τραύμα, να αυξήσουμε την αιμορραγία, να δημιουργήσουμε συνθήκες για εγκατάσταση πόνου, κλπ)
  • Αποφεύγουμε εργασίες που σχετίζονται με σκόνη, σκύψιμο και βάρος.
  • Αποφεύγουμε την έκθεσή μας σε ρεύματα αέρος.
  • Για την αντιμετώπιση του πόνου, χρησιμοποιούμε οποιοδήποτε παυσίπονο, πλην της ασπιρίνης.
  • Η λήψη φαγητού θα γίνει μετά την παύση της αιμορραγίας, και η μάσησή του θα περιορισθεί στην αντίθετη-υγιή πλευρά του στόματος. Ακόμη, αποφεύγουμε την θερμή και σκληρή τροφή για ένα 24ωρο.
  • Αποφεύγουμε για ένα 24ωρο την επαφή της πάσχουσας πλευράς με υφάσματα, ρούχα ή κλινοσκεπάσματα (ξαπλώνουμε από την άλλη πλευρά και δεν σκεπάζουμε το πρόσωπό μας).
  • Δεν παραλείπουμε τα φάρμακα που μας συνέστησε ο οδοντίατρος και ιδιαίτερα τα αντιβιοτικά, στις περιπτώσεις που δημιουργηθεί πρήξιμο ή πυρετός, αλλά και ανεξάρτητα από αυτά, εάν πάσχουμε από καρδιακά νοσήματα ή σακχαρώδη διαβήτη. Στην περίπτωση πυρετού θα χρησιμοποιήσουμε οποιοδήποτε αντιπυρετικό, όχι όμως ασπιρίνη.
  • Στην περίπτωση που για οποιονδήποτε λόγο η αιμορραγία δεν σταματά, και αφού έχουμε προσπαθήσει την αιμόσταση με το δάγκωμα της γάζας ή του βαμβακιού ανά μισή ώρα, δοκιμάζουμε τον έλεγχό της με διάλυμα πολύ ψυχρού (σχεδόν παγωμένου) αλατόνερου. Σε ένα νεροπότηρο βάζουμε μια κουταλιά της σούπας μαγειρικό αλάτι και το οδηγούμε στο μέρος της εξαγωγής, χωρίς όμως να εφαρμόζουμε πίεση, μπούκωμα ή γαργάρα. Αντίθετα, προσπαθούμε με ήπιες κινήσεις να κρατήσουμε σε ηρεμία αυτό το διάλυμα, και σ’ επαφή με το τραύμα για λίγη ώρα (γέρνουμε το πρόσωπο ανάλογα), έτσι ώστε να μειώσουμε τη θερμοκρασία του, πράγμα που βοηθά στην πήξη του αίματος.
  • Βουρτσίζουμε τα δόντια μας την επόμενη ημέρα, προσέχοντας να μην τραυματίσουμε την πληγή της εξαγωγής. Ακόμη, φροντίζουμε να μην παραμείνουν υπολείμματα τροφής πάνω ή μέσα στο τραύμα, ξεπλένοντας καλά το στόμα μετά από κάθε γεύμα. Το «ξέπλυμα» μπορεί να γίνεται με ήπια αντισηπτικά διαλύματα (είτε φαρμακευτικά είτε φυσικά, όπως χαμόμηλο ή αλατόνερο), ή και με απλό νερό, όταν οι συνθήκες δεν επιτρέπουν κάτι καλύτερο.
  • Επικοινωνούμε τηλεφωνικά με τον οδοντίατρο, στις περιπτώσεις που παρά τις παραπάνω οδηγίες αντιμετωπίζουμε πρόβλημα.